Partner geworden: ook jouw leven verandert

Dit artikel is voor de partners. Voor degenen die naast een moeder staan die het moeilijk heeft. Want ook jullie leven is veranderd, en ook jullie gevoelens mogen er zijn.

De onzichtbare verandering

Als je partner een kind krijgt, verandert alles. Maar de aandacht gaat, begrijpelijk, vooral naar de moeder en de baby. En jij? Jij moet "sterk zijn". Functioneren. De boel draaiende houden. Terwijl je eigen wereld ook op z'n kop staat.

Onderzoekers spreken steeds vaker over 'paternal perinatal mental health', de mentale gezondheid van partners in de periode rond de geboorte (Paulson & Bazemore, 2010). Uit onderzoek blijkt dat circa 10% van de partners depressieve klachten ontwikkelt in het eerste jaar na de geboorte. Dat is vergelijkbaar met postpartum depressie bij moeders, maar het wordt zelden herkend of besproken.

Veel partners voelen zich machteloos als hun geliefde worstelt met het moederschap. Je wilt helpen, maar wat je ook doet, het lijkt nooit genoeg. Dat is frustrerend, eenzaam en soms ook beangstigend.

Wat je partner nodig heeft

Het belangrijkste dat je kunt bieden is er zijn. Gewoon er zijn. Zonder te willen oplossen of fixen. Dat klinkt simpel, maar het is een van de moeilijkste dingen die er is. Een paar concrete handvatten:

• Luister zonder te adviseren. "Dat klinkt zwaar" is vaak waardevoller dan "Misschien moet je..."
• Neem taken over zonder te vragen.: Dus geen "Zal ik helpen?" Gewoon doen. De was, de boodschappen, de afwas
• Erken haar gevoelens. "Ik snap dat je het moeilijk hebt" is krachtiger dan je denkt
• Wees geduldig.: Herstel kost tijd. Soms weken, soms maanden. Dat is normaal
• Wees concreet.: Niet "Wat kan ik doen?" maar "Ik ga vanavond koken en de kinderen naar bed brengen. Jij gaat even op de bank liggen."

Signalen dat het ook voor jou te veel wordt

Let op deze signalen bij jezelf:

• Je voelt je constant geïrriteerd of boos, op je partner, op de situatie, op jezelf
• Je trekt je terug in werk of andere activiteiten om het thuis te ontlopen
• Je slaapt slecht, ook als de baby niet wakker is
• Je hebt het gevoel dat je er niet toe doet of dat je tekortschiet
• Je merkt dat je meer drinkt of andere manieren zoekt om spanning te ontladen

Als je meerdere van deze signalen herkent, mag dat er zijn. Het is een signaal dat ook jij ondersteuning nodig hebt. Lees ook mijn artikel over wanneer het meer is dan babyblues, het geldt ook voor partners.

En jij dan?

In mijn 15+ jaar ervaring in de GGZ en zorg heb ik gezien hoe vaak partners vergeten worden. De focus ligt op de moeder, logisch, maar het gezin is een systeem. Als de partner vastloopt, komt dat altijd terug bij de moeder en het kind.

In ACT werken we aan acceptatie van moeilijke gevoelens en het herontdekken van je waarden. Dat geldt net zo goed voor partners. Wat voor ouder wil jij zijn? Wat voor partner? En hoe kun je die waarden waarmaken, ook als het zwaar is?

Ik nodig regelmatig partners uit bij een gesprek. Niet om te "behandelen", maar om samen te begrijpen wat er speelt en hoe jullie hier als team doorheen kunnen komen. Ook bij bevalverwerking met EMDR behandel ik partners.

Veelgestelde vragen van partners

Kan ik ook naar een orthopedagoog?
Ja. Als BIG-geregistreerd orthopedagoog-generalist werk ik met alle ouders, niet alleen moeders. Partners zijn welkom voor individuele gesprekken of gezamenlijke sessies.

Wat als mijn partner geen hulp wil?
Dat is lastig, maar niet ongewoon. Je kunt zelf een kennismakingsgesprek plannen om te bespreken hoe je het beste kunt helpen, ook als je partner (nog) niet mee wil.

Kan ik mee naar een sessie?
Zeker. Bij het Bergpad voor Moeders is er ruimte om als partner aan te sluiten bij een sessie. Bij bevalverwerking behandel ik ook partners individueel.